کد خبر: ۱۴۰۵۳
۱۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۰
ابوالفضل نورآبادی مهارت ورزشی‌اش را خرج محله کرده است

ابوالفضل نورآبادی مهارت ورزشی‌اش را خرج محله کرده است

ابوالفضل نورآبادی از دوسال قبل به‌طور حرفه‌ای، فوتسال را شروع کرده است. دو دوره در سوپر لیگ مشهد و سوپرلیگ استان بازی کرده و درکنار تیمش مقام دوم را به دست آورده است. این روز‌ها لباس مربیگری پوشیده است و به آنها آموزش می‌دهد.

ابوالفضل نورآبادی هفده‌ساله، فوتسالیست و ورزشکار خوش‌آتیه‌ای است که از دوسال قبل به‌طور حرفه‌ای، فوتسال را شروع کرده است. دو دوره در سوپر لیگ مشهد و سوپرلیگ استان بازی کرده و درکنار تیمش مقام دوم را به دست آورده است.

این روز‌ها علاوه‌بر بازی فوتسال، برای نونهالان محله کوشش، لباس مربیگری پوشیده است و به آنها آموزش می‌دهد. این بسیجی فعال محله معتقد است غرور، آفت یک ورزشکار است و باید همیشه افتادگی داشته باشد تا بتواند درس‌های جدیدی یاد بگیرد.

 

-از چه زمان به فوتسال علاقه‌مند شدی؟

دایی‌هایم فوتسال بازی می‌کنند. هنگامی‌که آنها در سالن بازی می‌کردند یا به مسابقه‌های جام رمضان و دهه فجر می‌رفتند، برای دیدن مسابقه‌ها و بازی‌هایشان به سالن می‌رفتم. سرعت و هیجانی که در بازی‌ها بود، مرا علاقه‌مند کرد.

-در مدرسه هم فوتبال بازی می‌کردی؟

چه در مدرسه و چه در خانه دائم توپ جلو پایم بود و تمرین می‌کردم. کلاس ششم همراه تیم مدرسه به مسابقه‌ها رفتم. آنجا بود که استعدادم را نشان دادم. بعد از آن، پدرم من را در کلاس‌های فوتسال ثبت‌نام کرد.

-چندسال است که به‌طور حرفه‌ای ورزش می‌کنی؟

دوسال قبل، برای تیم آرمان تست دادم و قبول شدم. همراه این تیم سال ۱۴۰۳ در سوپرلیگ مشهد شرکت کردم و مقام دوم را به‌دست آوردیم. در حال حاضر هم در سوپر لیگ استان در رده سنی کمتر از نوزده‌سال مشغول مسابقه هستیم و هنوز نتایج مشخص نشده است.

-از خاطرات ورزشی‌ات بگو.

به‌همراه تیم مدرسه‌مان در مسابقات فوتسال نوجوانان برتر سال ۱۴۰۲ شرکت کردیم. تیم بازیکن شاخصی نداشت. اما بچه‌ها با جدیت و غیرت بازی کردند و توانستیم مقام دوم را در ناحیه ۲ آموزش‌وپرورش به‌دست بیاوریم. این برد برایم خیلی شیرین بود.

-الگویت در فوتسال چه کسی است؟

سبک بازی‌های حسین طیبی، فوتسالیست شهرمان، را خیلی دوست دارم. به عشق دیدنش به سالن می‌روم. تنها یک‌بار این ورزشکار را در بازی‌های فرش‌آرا دیده‌ام. خیلی دوست دارم یک روز درکنارش بازی کنم.

-چندوقت است که مربی شده‌ای؟

از یک سال قبل، مربی بچه‌های پایگاهمان هستم. فرمانده پایگاهمان که برای دیدن بازی‌هایم آمده بود، به من پیشنهاد کرد به‌عنوان مربی بچه‌ها را آموزش بدهم. راستش از مربی‌بودن لذت می‌برم. به‌خصوص هنگامی‌که شوق بچه‌ها را می‌بینم، به کارم امیدوار می‌شوم. به همین‌دلیل تصمیم گرفته‌ام درکنار درسم برای گرفتن مدرک مربیگری اقدام کنم.

-در کوچه‌تان هم فوتبال بازی می‌کنی؟

بازی، چه با بچه‌هایی که مربی‌شان هستم چه با بچه‌های محله‌مان، همیشه مرا سر ذوق می‌آورد. به نظرم غرور برای یک ورزشکار در هر رده‌ای که باشد، یک آفت محسوب می‌شود.

-ورزش چه تأثیری رویت داشته است؟

سبب شده است فردی منظم‌تر شوم. به‌خاطر اینکه هم به تمرین برسم و هم به درسم، برنامه‌ریزی می‌کنم و این نظم را مدیون ورزش هستم. درس بزرگی که فوتسال به من داده این است که در جامعه ورزشی باید با‌اخلاق باشم؛ زیرا اخلاق و ورزش رابطه مستقیمی با هم دارند.

 

* این گزارش سه‌شنبه ۱۴ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۴۸ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.

کلمات کلیدی
آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44